Het ISS: een groter huis met een prachtig raam
Door: Andre Kuipers
Blijf op de hoogte en volg André
01 Januari 2012 | Nederland, Amsterdam
Mijn eerste week aan boord van het ruimtestation zit er alweer op. Onze lancering was prachtig. Misschien nog wel mooier voor de toeschouwers dan voor ons, omdat wij niets zagen totdat we op zo’n tachtig kilometer boven de aarde zaten. Maar als die beschermkap van de raket dan eenmaal opengaat… Wat een magnifiek uitzicht! Ik realiseerde me dat dit het moment was waar ik ruim vier jaar voor heb getraind. Ik ben terug in de ruimte en dit keer hoef ik niet na een week naar huis.
Het is wel wennen, zo’n eerste week. Eerst in de Sojoez, een krap ruimteschip waar je met z’n drieën twee dagen moet bivakkeren. En dan het ruimtestation ISS, dat sinds mijn vorige vlucht twee keer groter is geworden. Ik herkende natuurlijk het Russische deel, de eettafel en volle modules. En het Amerikaanse laboratorium Destiny. Maar hele modules had ik alleen als mock-up gezien, waaronder het Europese ruimtelaboratorium Columbus en het Japanse Kibo. Ons ‘huis’ is veel groter geworden en ik kijk er naar uit om hier voor langere tijd te wonen.
We hadden wat tijd om rond te kijken en de ‘buurt’ te verkennen en vooral om lichamelijk te wennen aan de gewichtloosheid en de verwarrende oriëntatie. Boven en onder bestaan niet in de ruimte. De ene keer zweef je anders een module binnen dan de andere keer. En dan herken je het niet meteen.
De planning kwam geleidelijk op gang en al snel was ik met ESA-experimenten en apparatuur aan de slag. Ik heb al gewerkt met de in Nederland gebouwde Microgravity Science Glovebox, een handschoenenkast waarin je experimenten kunt doen in een beschermde omgeving. En ik heb monsters van het ROALD-2 experiment in de -80 graden vriezer van het ISS gestopt (MELFI). Het experiment onderzoekt de rol van zwaartekracht bij bepaalde proteïnen die weer van belang zijn voor het immuunsysteem.
Een module is helemaal fantastisch: het Europese raam Cupola. Deze uitkijkpost geeft je als astronaut 360 graden zicht vanuit het ISS. Als ik daar ben, zie ik de aarde in zijn volle glorie onder me door trekken of boven me, of opzij… het is maar net hoe je de Cupola binnenzweeft. Een prachtig gezicht, zowel aan de dagkant als ‘s nachts, wanneer de grote steden zich laten zien als een gloed van licht. In de nacht zie je vuren, sterren, soms een meteoriet en het poollicht. Dat laatste is nog zwak, maar wordt hopelijk beter tijdens mijn verblijf. En we werden verwelkomd door de onverwachte staart van de komeet Lovejoy, die op de dag van onze lancering door onze commandant Dan Burbank werd waargenomen. Mooi te zien vlak voor zonsopkomst boven Australië.
Ik maak mijn blogs vanuit mijn eigen slaapcabine in Node-2. Hier heb ik twee computers, een slaapzak en allerlei spullen die ik van thuis heb meegenomen, zoals foto’s van de familie en andere persoonlijke dingen. Hier heb ik ook bijvoorbeeld lenzenvloeistof, vochtige doekjes (die je ook voor baby’s en peuters gebruikt), stralingsmeters en een kerstsok met chocolade erin. Daar mag ik nog niet van eten in verband met een andere experiment, waarbij ik vier dagen lang specifiek voedsel moet gebruiken en vragenlijsten moet invullen.
Het is dus druk. Maar ik hoef mezelf niet te herinneren dat ik toch echt weer in de ruimte ben. De hele dag, bij alles wat ik doe, zweef ik. Een heerlijk, vrij gevoel…
Het is wel wennen, zo’n eerste week. Eerst in de Sojoez, een krap ruimteschip waar je met z’n drieën twee dagen moet bivakkeren. En dan het ruimtestation ISS, dat sinds mijn vorige vlucht twee keer groter is geworden. Ik herkende natuurlijk het Russische deel, de eettafel en volle modules. En het Amerikaanse laboratorium Destiny. Maar hele modules had ik alleen als mock-up gezien, waaronder het Europese ruimtelaboratorium Columbus en het Japanse Kibo. Ons ‘huis’ is veel groter geworden en ik kijk er naar uit om hier voor langere tijd te wonen.
We hadden wat tijd om rond te kijken en de ‘buurt’ te verkennen en vooral om lichamelijk te wennen aan de gewichtloosheid en de verwarrende oriëntatie. Boven en onder bestaan niet in de ruimte. De ene keer zweef je anders een module binnen dan de andere keer. En dan herken je het niet meteen.
De planning kwam geleidelijk op gang en al snel was ik met ESA-experimenten en apparatuur aan de slag. Ik heb al gewerkt met de in Nederland gebouwde Microgravity Science Glovebox, een handschoenenkast waarin je experimenten kunt doen in een beschermde omgeving. En ik heb monsters van het ROALD-2 experiment in de -80 graden vriezer van het ISS gestopt (MELFI). Het experiment onderzoekt de rol van zwaartekracht bij bepaalde proteïnen die weer van belang zijn voor het immuunsysteem.
Een module is helemaal fantastisch: het Europese raam Cupola. Deze uitkijkpost geeft je als astronaut 360 graden zicht vanuit het ISS. Als ik daar ben, zie ik de aarde in zijn volle glorie onder me door trekken of boven me, of opzij… het is maar net hoe je de Cupola binnenzweeft. Een prachtig gezicht, zowel aan de dagkant als ‘s nachts, wanneer de grote steden zich laten zien als een gloed van licht. In de nacht zie je vuren, sterren, soms een meteoriet en het poollicht. Dat laatste is nog zwak, maar wordt hopelijk beter tijdens mijn verblijf. En we werden verwelkomd door de onverwachte staart van de komeet Lovejoy, die op de dag van onze lancering door onze commandant Dan Burbank werd waargenomen. Mooi te zien vlak voor zonsopkomst boven Australië.
Ik maak mijn blogs vanuit mijn eigen slaapcabine in Node-2. Hier heb ik twee computers, een slaapzak en allerlei spullen die ik van thuis heb meegenomen, zoals foto’s van de familie en andere persoonlijke dingen. Hier heb ik ook bijvoorbeeld lenzenvloeistof, vochtige doekjes (die je ook voor baby’s en peuters gebruikt), stralingsmeters en een kerstsok met chocolade erin. Daar mag ik nog niet van eten in verband met een andere experiment, waarbij ik vier dagen lang specifiek voedsel moet gebruiken en vragenlijsten moet invullen.
Het is dus druk. Maar ik hoef mezelf niet te herinneren dat ik toch echt weer in de ruimte ben. De hele dag, bij alles wat ik doe, zweef ik. Een heerlijk, vrij gevoel…
-
01 Januari 2012 - 00:49
Kai Stevens:
Beste André,
Wauw zo vroeg in 2012 al een verslag uit de ruimte! Ik ga je verhaal even goed lezen als het feesten voorbij is, maar wil je bij deze alvast een heel gelukkig nieuwjaar wensen. En ben net als een aantal andere mensen toch ook wel benieuwd of je het vuurwerk hebt kunnen zien?
Hartelijke groet,
Kai Stevens -
01 Januari 2012 - 09:13
Noa:
kun je ook andere ruimtevaartuigen zien die ooit de ruimte ingeschoten zijn -
01 Januari 2012 - 11:15
Antoon Stoffels:
Als je je scheert en of je haren knipt, hoe doe je dat dan. Ik bedoel door de gewichtloosheid vliegen die natuurlijk ook in het rond. Je kan ze ook niet wegspoelen met water of zo.
Vroeg me dat gewoon is af toen ik zelf voor de spiegel stond.
Groet Antoon stoffels. En nog de beste wensen. -
01 Januari 2012 - 11:31
Johan En Tiny Gosselink:
Hoi Adré,
Ik wens je een heel gelukkig nieuwjaar en ik hoop voor je dat dit jaar mag geven wat je er van verwacht.
Hoe zit dat nu met slapen dan zweef je toch ook krijg je dan wel genoeg rust?
Groetjes Tigos -
01 Januari 2012 - 12:18
Duwien Otten:
Hoi Andre,
allereerst de beste wensen voor 2012! Wij vroegen ons af of jij de afgelopen 24 uur al het vuurwerk rond de wereld hebt gezien?
Groetjes, Duwien -
01 Januari 2012 - 15:23
Emile En Ien Rutten:
Hallo Andre,
Allereerst een gelukkig en gezond 2012, ook voor je gezin.
Stel dat het ISS getroffen wordt door een meteoriet of iets dergelijks. Is er dan een mogelijkheid om een koerscorrectie uit te voeren?
Geniet verder van je ruimtereis.
Groetjes ien -
01 Januari 2012 - 16:22
Ton Borsboom:
Dag Andre,
Hoe is het slapen aan board, heb je in een zwevende omgeving een ander slaapritme en is de energie verdeling anders dan op de aarde.
Met vriendelijke groet,
Ton Borsboom
-
02 Januari 2012 - 11:52
Helma Mittertreiner:
Hallo André,
Je schrijft dat je in een slaapzak slaapt. Alles zweeft, hoe kun je dan hierin liggen slapen? Ligt de slaapzak vast of zijn er banden over de slaapzak gespannen? Kun je dan wel "vrijelijk" bewegen?
Lig je wel of sta je te slapen?
Veel succes verder en natuurlijk ook veel genot. -
02 Januari 2012 - 20:26
:
Dag André,
Hoe ziet onze aarde eruit bekeken vanuit de ruimte, zijn de diverse continenten duidelijk te zien?
Groet Bram Ernens -
03 Januari 2012 - 12:06
Bea Haasnoot:
Beste Andre,
Ten eerste vind ik jou een held!!
Zelf durf ik niet eens in een vliegtuig en jij gaat een half jaar in de ruimte "wonen"
Mijn vraag is; hoe kan je slapen als je gewichtloos bent, ben je dan aan bed vastgebonden? En hoe gaan de sanitaire dingen zoals douchen en naar het toilet gaan?
Ik weet dat jij daar allemaal interessante onderzoeken verricht en mijn vraag is misschien een beetje dom of onnozel maar; dit wil ik nu graag weten.
Héél véél succes met je missie en veilig op aarde terug komen.
Groet Bea Haasnoot
-
03 Januari 2012 - 12:32
Wies :
hallo Andre,
Vanuit de aarde wens ik jullie allen een voorspoedig en gelukkig 2013,
groetjes ons,
en ook een gezond 2012 -
03 Januari 2012 - 13:19
Lou Simons:
Hallo Andre,
Allereerst nog de aan iedereen de beste wensen. Ik heb jullie mooie lancering via de TV gevolgd en zag dat jullie met z'n 3-en 2 dagen lang, vastgesnoerd, zonder bewegingsruimte in de Sojoez zaten opgesloten. Er kwam voor mij dan ook al direct een vraag op.
Ondanks dat jullie goed getraint zijn kan ik mij voorstellen dat jullie kans op kramp in de benen kunnen krijgen en dat zou heel vervelend zijn want je wilt je benen strekken, maar dit kan niet.
Mijn vraag is dan ook; Komt tijdens het verblijf in de Sojoez bij de austronauten kramp voor, is dit dan onwenselijk en wordt er aan iets aan gedaan om dit te voorkomen ? -
03 Januari 2012 - 19:12
Monique De Rijk:
Andre,
Allereerst een gelukkig en gezond 2012 from me to you in space.
Mijn vraag is:
Hoe is je besef van tijd als ruimtereiziger? Hoe weet je wanneer een dag voorbij is
als je geen horloge zou dragen. Werkt dan je biologische klok ook? -
03 Januari 2012 - 20:50
Bob Van Der Meij- Van Beneden:
Hallo Andre,
Ik vraag me heel veel dingen af!
Maar mijn vraag is:
Hoeveel uur achter elkaar lukt het om te slapen?
Groeten en veel succes in de ruimte!
Bob
-
11 Februari 2012 - 20:11
Irma Ruha:
Hallo Andre,
Wat ik me afvraag: Hebben jullie nooit eens last van claustrofobie daar boven, in dat afgesloten stelsel van buisvormige ruimtes, wetende dat je daar alleen kunt leven zolang de leefsystemen de atmosfeer geschikt houden .....? Het is toch best wel een heel kwetsbare omgeving...
Ik heb nog een andere vraag: Veel mensen voelen een hevig soort liefde voor bepaalde objecten, voertuigen, e.d. Ben zelf helemaal gek op satellieten, vooral aard-aboservatie-sats, deepspace-telescopen. Het schijnt dat NASA-medewerkers die met de Marsrovers hebben gewerkt (Spirit en Oppy) daar ook sterke gevoelens voor hebben, alsof het levende wezens zijn.
Ervaren jullie astronauten nou ook zo'n soort liefde voor het ISS...? Het is toch een prachtig, stoer, vernuftig technologisch bouwwerk dat jullie faciliteert in een geweldige ervaring! Of gaat je gevoel meer uit naar onze Aarde en het heelal om je heen?
Met vriendelijke groet,
Irma.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
