Liedjes zingen voor Sint Maarten
Door: Andre Kuipers
Blijf op de hoogte en volg André
17 November 2011 | Rusland, Moskou
Ik werk de allerlaatste trainingen af in de Sojoez-simulator, de mensencentrifuge en de Russische ISS-onderdelen hier in Sterrenstad. De komende twee weken staan in het teken van de grote eindexamens. Ik word beoordeeld op al die onderdelen en wil ze natuurlijk zo goed mogelijk afsluiten.
Het moet wel erg raar lopen wil ik niet vliegen. Desnoods volgt er een herexamen. De kans dat ik ga zakken voor een examen is niet zo groot. Ik heb natuurlijk in 2004 al een ruimtevlucht gemaakt, toen ben ik ook goed door de examens gekomen. Vervolgens heb ik de examens gedaan in 2009 als reserve van Frank De Winne en eerder dit jaar als reserve van Satoshi Furukawa. Ik sta er dus redelijk ontspannen in, want ik weet dat ik de procedures goed in de vingers heb.
Afgelopen weekend waren mijn vrouw en jongste kinderen op bezoek. Dat was erg gezellig.
Het was natuurlijk 11 november, Sint Maarten. Dus gingen we met lampionnen op pad om liedjes te zingen en snoep te verzamelen… in het Russische Sterrenstad. Bij de cottages van de Amerikanen deed Mark Polansky de deur open. Hij vloog drie Space Shuttle missies, waarvan één als commandant en nu is hij de NASA-chef in Sterrenstad. Hij kende de Nederlandse traditie van Sint Maarten niet, maar toen we uitlegden dat het een soort trick or treat van Halloween was, ging hij meteen op zoek naar lekkers voor Sterre en Stijn.
Mijn gezin is komen kijken bij verschillende trainingen. Stijn weet nu een beetje wat het is om astronaut te zijn. Helemaal, omdat hij zelf ook even in een Sokol-ruimtepak werd gehesen. Het was een tikkeltje aan de grote kant, maar het zag er verder prima uit.
De centrifugetraining vonden de kinderen wel eng. Hun vader in zo’n kleine ruimte aan een arm die keihard rondjes draait. In die centrifuge trainen we handmatige landingen met de Sojoez. Je moet de procedures uitvoeren en krijgt dan de werkelijke G-krachten te verduren die horen bij het vluchtpad dat je vliegt. Maak je een fout en ga je te steil de dampkring in, dan kunnen die G-krachten flink oplopen. Maar dat was dit keer niet het geval en ik bleef onder de normale 4 G.
Tussen de trainingen en het bezoek van mijn gezin door ben ik vooral aan het inpakken en voorbereiden. Ik ben mijn ISS-aantekeningen van de afgelopen jaren verder aan het uitwerken voor mijn crew notes en alle notities in mijn in mijn Sojoez procedureboeken aan het schrijven. Dat is nog een flinke klus naast de voorbereiding van mijn examens.
Eind november is dat allemaal achter de rug. De eerste week van december is de crew rest. Daarna ga ik naar de lanceerbasis in Baikonoer, Kazachstan. Mijn laatste stop voor de lancering op 21 december om 14:16 uur Nederlandse tijd.
Het moet wel erg raar lopen wil ik niet vliegen. Desnoods volgt er een herexamen. De kans dat ik ga zakken voor een examen is niet zo groot. Ik heb natuurlijk in 2004 al een ruimtevlucht gemaakt, toen ben ik ook goed door de examens gekomen. Vervolgens heb ik de examens gedaan in 2009 als reserve van Frank De Winne en eerder dit jaar als reserve van Satoshi Furukawa. Ik sta er dus redelijk ontspannen in, want ik weet dat ik de procedures goed in de vingers heb.
Afgelopen weekend waren mijn vrouw en jongste kinderen op bezoek. Dat was erg gezellig.
Het was natuurlijk 11 november, Sint Maarten. Dus gingen we met lampionnen op pad om liedjes te zingen en snoep te verzamelen… in het Russische Sterrenstad. Bij de cottages van de Amerikanen deed Mark Polansky de deur open. Hij vloog drie Space Shuttle missies, waarvan één als commandant en nu is hij de NASA-chef in Sterrenstad. Hij kende de Nederlandse traditie van Sint Maarten niet, maar toen we uitlegden dat het een soort trick or treat van Halloween was, ging hij meteen op zoek naar lekkers voor Sterre en Stijn.
Mijn gezin is komen kijken bij verschillende trainingen. Stijn weet nu een beetje wat het is om astronaut te zijn. Helemaal, omdat hij zelf ook even in een Sokol-ruimtepak werd gehesen. Het was een tikkeltje aan de grote kant, maar het zag er verder prima uit.
De centrifugetraining vonden de kinderen wel eng. Hun vader in zo’n kleine ruimte aan een arm die keihard rondjes draait. In die centrifuge trainen we handmatige landingen met de Sojoez. Je moet de procedures uitvoeren en krijgt dan de werkelijke G-krachten te verduren die horen bij het vluchtpad dat je vliegt. Maak je een fout en ga je te steil de dampkring in, dan kunnen die G-krachten flink oplopen. Maar dat was dit keer niet het geval en ik bleef onder de normale 4 G.
Tussen de trainingen en het bezoek van mijn gezin door ben ik vooral aan het inpakken en voorbereiden. Ik ben mijn ISS-aantekeningen van de afgelopen jaren verder aan het uitwerken voor mijn crew notes en alle notities in mijn in mijn Sojoez procedureboeken aan het schrijven. Dat is nog een flinke klus naast de voorbereiding van mijn examens.
Eind november is dat allemaal achter de rug. De eerste week van december is de crew rest. Daarna ga ik naar de lanceerbasis in Baikonoer, Kazachstan. Mijn laatste stop voor de lancering op 21 december om 14:16 uur Nederlandse tijd.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
